Hallo,
Noa is een Labrador teefje van net 2 jaar. Ik heb haar sinds pup af aan. Altijd veel gedaan aan sociallisatie, cursus, met andere honden laten spelen (rennen vooral) En meestal gaat het heel goed met andere honden. Bij sommige honden ligt ze al op haar rug als ze nog een meter van haar vandaan zijn, heeft ze een hele onderdanige houding.
Alleen naar sommige honden kan ze uitvallen. Dit is niet bijten, maar er bovenop springen en vooral heel veel herrie maken. Wat natuurlijk wel heel erg overkomt en gewoon niet hoort.
Ik heb zelf het gevoel dat zij dit vooral doet bij drukke/onzekere honden. Als een soort correctie?? Wanneer we een hond in het bos tegenkomen, en deze benaderd haar rustig is er niks aan de hand. Dan word er gespeeld. Kom je een hond tegen die erg druk is en haar bijna bovenin de nek springt, dan kan ze erop reageren. Vaak zie ik dan eerst dat ze een hele lage staart heeft en veel spanning in haar lijf heeft. Soms gepaard met borstelen. Soms reageert ze meteen, vaak kan ik wel gewoon doorlopen, gaat het goed. Blijf je staan om te praten, dan word er een soort spanning opgebouwd en kan het escalleren.
Wanneer ik in het bos ben, ik kom een groep honden tegen. Het is allemaal goed en er word leuk gespeeld, blijf ik wel eens staan. Soms zijn er dan mensen bij die er iets minder bewust mee omgaan en die gaan dan een stok/balletje gooien. Ik hou dan mijn hart vast. Je merkt dat er dan vaak een soort spanning opgebouwd word, en je raad het al dan kan het escalleren.
We gaan al sinds dat ze 12 weken is naar cursus met haar. Vanaf dat begin zitten we in dezelfde groep als 2 andere honden (golden retriever en een Labrador/mechelse herder) Dit is echt een heel Hecht groepje, gaat altijd goed. We spreken ook geregeld naast de cursus af om samen te gaan wandelen. Heel leuk, je merkt dat het echt een eigen roedel is.
Gisteren na het wandelen bleven we bij het baasje van de Labrador/mechelse herder eten. De honden waren onderling wel steeds met elkaar bezig, maar het ging goed. Tot ik op een gegeven moment zag dat Noa de Labrador/mechelse herder waarschuwde, ze trok haar lip een aantal keer op. En je raad het al, ze viel uit naar de hond.
We hebben ze uit elkaar gehaald, en even apart tot rust laten komen. De Labrador/mechelse herder was compleet van slag en lag bijna te bibberen op zijn plek. Noa is een aantal keer naar hem toe gelopen, om zijn bek te likken. Later hebben we ze nog even los buiten laten rennen en spelen, meteen was het goed en als vanouds.
Nu ben ik echt zo verdrietig hierom. Ik doe zo hard mijn best, we gaan 2x per week naar cursus ( 1x gehoorzaamheid en 1x balans en coordinatie), we lopen elke dag in het bos zodat ze lekker energie kwijt kan. Heb echt veel moeite in socialisatie gestopt en toch gebeurd dit.
Ik heb echt het gevoel dat ik een slecht baasje voor Noa ben, en het helemaal verkeerd doe :-( Wat doe ik fout? Heeft iemand tips?
Ik hoop dat het verhaal zo een beetje duidelijk is.


Reageren




